भोली-विहिन 6:09 PM

एउटा केटो

तस्विर: touch-images.com

र उसको
गोजी उध्रेको सर्ट,
खिप खसेको पाईन्ट,,,

कान्तिपुरको
कंकट र सिमेन्ट घारी भित्र
दिनदिनै
लर्खराउँछ,,,

मानौँ,
ऊ खोज्दैछ–
उसका माटो दलिएका
निधार जस्ता
उधार भाग्यहरु !


खोज्दैछ–
जीउ भरि धज्जीएर
धुजा धुजा सपनाहरु !
र खोज्दैछ–
भलादमी र सभ्यहरु बाँच्ने
यो समाजमा
आफ्नो अस्तित्व !

के थाहा उसलाई?
कुन नयाँ वर्ष,
पूरानो कुन ?
दशैँ, तिहार, छट, होली,,,
सबै कुन चराका नामहरु ?

सरोकार छ त केवल,
तिम्रो भलादमी समाजले
भैँभरि छरेको
टुक्रे कागज,
एकएक गज जमिन चहारी
तुच्छ भनेर
अछुत गनिएका
फोहोर संगको
लडिबुडि,,,!

खै, काहाँ छन
च्याउसरि अवसरका हुलहरु ?
जबकि, २१ औँ शताब्दीको
घामको किरणले
ऊ र ऊ जस्तै सयौँलाई छुन्न,,,

अर्थात, काहाँ छ
देशको भविष्य ?
किनकी,
एउटा केटो
र उसको
गोजी उध्रेको सर्ट,
खिप खसेको पाईन्ट,,,
कान्तिपुरको
कंकट र सिमेन्ट घारी भित्र
दिनदिनै
लर्खराउँदैछ
भोली विहिन,,,भविष्य विहिन !!!